Op een zachte zomerochtend, terwijl de dauw nog glinstert op het blad, ontmoet ik imker Ivo in zijn weelderige moestuin in Heerde. Rondom ons groeien pruimenbomen, frambozenstruiken, bosbessen, tomaten en een overvloed aan groene bladgroenten. In het zachte ochtendlicht zoeken we een plek tussen het groen. Uit eenvoudige mokken drinken we kamillethee: warm, geurig en vers geplukt. Al snel dwarrelt ons gesprek, net als de bijen om ons heen, van bloem naar bijenkast. Wat begon als een hobby, ontvouwt zich als een wereld vol toewijding en verwondering.
Wat was voor jou het begin van deze bijzondere reis als imker?
“Ik dacht eigenlijk altijd al dat ik later bijen zou houden. Toen we nog in Zwolle woonden had ik al twee kasten staan en volgde ik cursussen. Later toen we naar Heerde verhuisden hadden we een grotere tuin en ben ik gaan uitbreiden. Bij het houden van bijen is het makkelijker om uit te breiden dan om klein te blijven. In het begin had ik vier volken in de tuin. Vooral in mei en juni groeien de volken snel waardoor je meer kans hebt op zwermen en voor je het weet heb je twintig kasten staan. Bovenop het kippenhok heb ik een aantal zwermen vangers staan. Dit zijn lege bijenkasten met een aantal oude ramen en waarbij de binnenkant van de kast naar propolis ruikt. Dit trekt speurbijen aan die op zoek zijn naar een nieuw onderkomen. Op deze manier heb je grote kans dat een zwerm er vanzelf in gaat. Soms gaat een zwerm hoog in een boom zitten of op een andere lastige plek waardoor het scheppen van de zwerm moeilijk is en veel tijd kost. Ik heb nu zestien volken staan en daar zitten flink wat bijen in, de grootste volken tellen zo’n vijftigduizend bijen. In het midden van de kast zit het broednest. De broedramen verkleuren naar verloop van tijd en worden uiteindelijk zwart. Deze oude ramen schuif je naar de buitenzijde waardoor er in het midden weer ruimte is voor schonere ramen. Zo probeer je het volk gezond te houden. Drie jaar geleden was het aan het eind van het jaar ontzettend droog en het voorjaar daarna bleef het lang koud. Ik sprak een imker die van zijn vijftig volken er nog maar één over had. Men vermoed dat de bijen door de droogte te weinig stuifmeel hebben kunnen verzamelen, waardoor ze de winter niet zijn doorgekomen. Zelf had ik nog nooit wintersterfte meegemaakt, maar dat voorjaar verloor ik vijf volken. Ze waren te klein geworden en konden het broed en zichzelf niet meer warm houden.”
Hoe waak jij over het welzijn van je bijen?
“Veel imkers gebruiken bestrijdingsmiddelen tegen de varroamijt. De mijt verzwakt de bijen door hun lichaamssappen op te zuigen en tast ook hun navigatievermogen aan. Daardoor kunnen de bijen de weg naar de kast niet meer terugvinden. Tijdens cursussen leer je dat je de mijt moet bestrijden. De eerste twee jaar gebruikte ik een middel dat het poetsgedrag van de bijen stimuleerde. Maar het voelde telkens niet goed; het paste niet bij wat voor mij natuurlijk aanvoelt. Ik ben nu zo’n acht jaar gestopt met dit middel en heb natuurlijke methoden ontdekt die goed werken. Dit is naar mijn mening beter voor de bijen en je bent er zeker van dat er geen resten van bestrijdingsmiddelen in de kast of honing achterblijven.”
Wat vind jij bijzonder om te delen over hoe een bijenvolk samenleeft?
“Wat ik prachtig vind, is hoe bijen elkaar informeren. Als een bij een voedselbron vindt, voert ze een dans uit op een raam in de kast. Daarmee geeft ze de richting en de afstand door aan de andere bijen, die dan precies weten waar ze moeten zijn. Elk volk heeft normaal gesproken één koningin. Vlak naar haar geboorte gaat ze bij goed weer op ‘bruidsvlucht’. Tijdens deze vlucht paren meerdere darren al vliegend met haar hoog in de lucht. Na deze vlucht kan de koningin jarenlang eitjes leggen. In het hoogseizoen wel tweeduizend per dag.”
Hoe vertaal je de filosofie van ‘slow living’ naar het werken met je bijen?
“Als imker is het handig als je rustig en beheerst werkt. Het liefst open ik de kasten zo min mogelijk en kijk ik naar de activiteiten op de vliegplank, hier kun je al veel uit opmaken. Als ik denk dat er iets is met het volk of dat ze meer ruimte nodig hebben open ik de kast voor controle. Zodra je een kast opent, moet je aanwezig zijn in het moment en rustig te werk gaan zodat het volk gewoon doorgaat met hun werkzaamheden. Voor mij is het ook een vorm van meditatie, ik word er heel rustig van.”
Wat is jouw favoriete activiteit op de Veluwe en welke tip zou je onze lezers meegeven?
“Mijn favoriete activiteit op de Veluwe is vroeg in de ochtend hardlopen, als het net licht begint te worden. Dit doe ik al jaren, vaak kom je dan dieren tegen die je later op de dag nauwelijks ziet. De opkomst van de zon in die stille, frisse uren heeft iets magisch. Het is een heerlijke start van de dag. Er zijn ontzettend veel mooie routes op de Veluwe, maar meestal loop ik dicht bij huis, zodat ik weinig reistijd heb. Voor mij is de natuur in de vroege ochtend op z’n mooist: de dauw ligt nog op het gras, de vogels ontwaken en beginnen te fluiten.”
Welke aspecten van de natuur spreken jou het meeste aan en waarom?
“De natuur is prachtig ontworpen; alles is met elkaar verbonden en niets gebeurt zomaar. Zo kun je bijvoorbeeld aan bepaalde planten al zien hoe het met de bodem gesteld is, of welke dieren er in de omgeving veel voorkomen. Die onderlinge verbondenheid en het samenspel van alles vind ik fascinerend.”
Welk boek lees je op dit moment?
“De natuur en het universum geven ons voortdurend signalen. Als je goed luistert, kun je daar veel waardevolle informatie uit halen. Het boek ‘Tekens van het Universum’ van Denise Linn inspireert me daarbij.”
Ivo verkoopt zijn honing en raathoning uitsluitend als hij voldoende voorraad heeft. Je vindt zijn heerlijke producten bij Jobse & Jobse in Heerde.
Elke plek op de Veluwe fluistert een ander verhaal. En overal valt iets nieuws te ontdekken – een knus boshuisje, een goed bord eten, een uitzicht dat even stil maakt. Ik blijf wandelen, proeven, kijken. Altijd op zoek naar die ene plek die resoneert met mij.
‘In the Dutch Forest’ is mijn reis door het bosrijke hart van Nederland, en ik neem je graag mee. Weet jij een plekje dat fluistert? Tip me gerust, ik luister graag.
Het bos blijft altijd nieuwe verhalen fluisteren. Wil je blijven lezen? Meld je dan aan voor de nieuwsbrief via de website of volg de verhalen op Instagram: @inthedutchforest.
Deel je mooiste bosmomenten met andere lezers via #inthedutchforest.
Keramiek maken is meer dan alleen werken met klei, het is een vorm van vertraging. Je handen volgen het ritme van het materiaal, je hoofd komt tot rust. Het kneden, vormen, schilderen en glazuren vraagt aandacht en geduld. Juist daardoor ontstaat er ruimte: om te ademen, te voelen en even los te komen van de …
Bijzondere verhalen van een Veluwse imker en zijn bijenvolk
Op een zachte zomerochtend, terwijl de dauw nog glinstert op het blad, ontmoet ik imker Ivo in zijn weelderige moestuin in Heerde. Rondom ons groeien pruimenbomen, frambozenstruiken, bosbessen, tomaten en een overvloed aan groene bladgroenten. In het zachte ochtendlicht zoeken we een plek tussen het groen. Uit eenvoudige mokken drinken we kamillethee: warm, geurig en vers geplukt. Al snel dwarrelt ons gesprek, net als de bijen om ons heen, van bloem naar bijenkast. Wat begon als een hobby, ontvouwt zich als een wereld vol toewijding en verwondering.
Wat was voor jou het begin van deze bijzondere reis als imker?
“Ik dacht eigenlijk altijd al dat ik later bijen zou houden. Toen we nog in Zwolle woonden had ik al twee kasten staan en volgde ik cursussen. Later toen we naar Heerde verhuisden hadden we een grotere tuin en ben ik gaan uitbreiden. Bij het houden van bijen is het makkelijker om uit te breiden dan om klein te blijven. In het begin had ik vier volken in de tuin. Vooral in mei en juni groeien de volken snel waardoor je meer kans hebt op zwermen en voor je het weet heb je twintig kasten staan. Bovenop het kippenhok heb ik een aantal zwermen vangers staan. Dit zijn lege bijenkasten met een aantal oude ramen en waarbij de binnenkant van de kast naar propolis ruikt. Dit trekt speurbijen aan die op zoek zijn naar een nieuw onderkomen. Op deze manier heb je grote kans dat een zwerm er vanzelf in gaat. Soms gaat een zwerm hoog in een boom zitten of op een andere lastige plek waardoor het scheppen van de zwerm moeilijk is en veel tijd kost. Ik heb nu zestien volken staan en daar zitten flink wat bijen in, de grootste volken tellen zo’n vijftigduizend bijen. In het midden van de kast zit het broednest. De broedramen verkleuren naar verloop van tijd en worden uiteindelijk zwart. Deze oude ramen schuif je naar de buitenzijde waardoor er in het midden weer ruimte is voor schonere ramen. Zo probeer je het volk gezond te houden. Drie jaar geleden was het aan het eind van het jaar ontzettend droog en het voorjaar daarna bleef het lang koud. Ik sprak een imker die van zijn vijftig volken er nog maar één over had. Men vermoed dat de bijen door de droogte te weinig stuifmeel hebben kunnen verzamelen, waardoor ze de winter niet zijn doorgekomen. Zelf had ik nog nooit wintersterfte meegemaakt, maar dat voorjaar verloor ik vijf volken. Ze waren te klein geworden en konden het broed en zichzelf niet meer warm houden.”
Hoe waak jij over het welzijn van je bijen?
“Veel imkers gebruiken bestrijdingsmiddelen tegen de varroamijt. De mijt verzwakt de bijen door hun lichaamssappen op te zuigen en tast ook hun navigatievermogen aan. Daardoor kunnen de bijen de weg naar de kast niet meer terugvinden. Tijdens cursussen leer je dat je de mijt moet bestrijden. De eerste twee jaar gebruikte ik een middel dat het poetsgedrag van de bijen stimuleerde. Maar het voelde telkens niet goed; het paste niet bij wat voor mij natuurlijk aanvoelt. Ik ben nu zo’n acht jaar gestopt met dit middel en heb natuurlijke methoden ontdekt die goed werken. Dit is naar mijn mening beter voor de bijen en je bent er zeker van dat er geen resten van bestrijdingsmiddelen in de kast of honing achterblijven.”
Wat vind jij bijzonder om te delen over hoe een bijenvolk samenleeft?
“Wat ik prachtig vind, is hoe bijen elkaar informeren. Als een bij een voedselbron vindt, voert ze een dans uit op een raam in de kast. Daarmee geeft ze de richting en de afstand door aan de andere bijen, die dan precies weten waar ze moeten zijn. Elk volk heeft normaal gesproken één koningin. Vlak naar haar geboorte gaat ze bij goed weer op ‘bruidsvlucht’. Tijdens deze vlucht paren meerdere darren al vliegend met haar hoog in de lucht. Na deze vlucht kan de koningin jarenlang eitjes leggen. In het hoogseizoen wel tweeduizend per dag.”
Hoe vertaal je de filosofie van ‘slow living’ naar het werken met je bijen?
“Als imker is het handig als je rustig en beheerst werkt. Het liefst open ik de kasten zo min mogelijk en kijk ik naar de activiteiten op de vliegplank, hier kun je al veel uit opmaken. Als ik denk dat er iets is met het volk of dat ze meer ruimte nodig hebben open ik de kast voor controle. Zodra je een kast opent, moet je aanwezig zijn in het moment en rustig te werk gaan zodat het volk gewoon doorgaat met hun werkzaamheden. Voor mij is het ook een vorm van meditatie, ik word er heel rustig van.”
Wat is jouw favoriete activiteit op de Veluwe en welke tip zou je onze lezers meegeven?
“Mijn favoriete activiteit op de Veluwe is vroeg in de ochtend hardlopen, als het net licht begint te worden. Dit doe ik al jaren, vaak kom je dan dieren tegen die je later op de dag nauwelijks ziet. De opkomst van de zon in die stille, frisse uren heeft iets magisch. Het is een heerlijke start van de dag. Er zijn ontzettend veel mooie routes op de Veluwe, maar meestal loop ik dicht bij huis, zodat ik weinig reistijd heb. Voor mij is de natuur in de vroege ochtend op z’n mooist: de dauw ligt nog op het gras, de vogels ontwaken en beginnen te fluiten.”
Welke aspecten van de natuur spreken jou het meeste aan en waarom?
“De natuur is prachtig ontworpen; alles is met elkaar verbonden en niets gebeurt zomaar. Zo kun je bijvoorbeeld aan bepaalde planten al zien hoe het met de bodem gesteld is, of welke dieren er in de omgeving veel voorkomen. Die onderlinge verbondenheid en het samenspel van alles vind ik fascinerend.”
Welk boek lees je op dit moment?
“De natuur en het universum geven ons voortdurend signalen. Als je goed luistert, kun je daar veel waardevolle informatie uit halen. Het boek ‘Tekens van het Universum’ van Denise Linn inspireert me daarbij.”
Ivo verkoopt zijn honing en raathoning uitsluitend als hij voldoende voorraad heeft. Je vindt zijn heerlijke producten bij Jobse & Jobse in Heerde.
https://jobsejobse.nl
Elke plek op de Veluwe fluistert een ander verhaal. En overal valt iets nieuws te ontdekken – een knus boshuisje, een goed bord eten, een uitzicht dat even stil maakt. Ik blijf wandelen, proeven, kijken. Altijd op zoek naar die ene plek die resoneert met mij.
‘In the Dutch Forest’ is mijn reis door het bosrijke hart van Nederland, en ik neem je graag mee. Weet jij een plekje dat fluistert? Tip me gerust, ik luister graag.
Het bos blijft altijd nieuwe verhalen fluisteren. Wil je blijven lezen? Meld je dan aan voor de nieuwsbrief via de website of volg de verhalen op Instagram: @inthedutchforest.
Deel je mooiste bosmomenten met andere lezers via #inthedutchforest.
Gerelateerde berichten
Keramiek maken op de Veluwe bij BonCreationz Ceramics
Keramiek maken is meer dan alleen werken met klei, het is een vorm van vertraging. Je handen volgen het ritme van het materiaal, je hoofd komt tot rust. Het kneden, vormen, schilderen en glazuren vraagt aandacht en geduld. Juist daardoor ontstaat er ruimte: om te ademen, te voelen en even los te komen van de …